![]() |
Over -815 dagen terug van weggeweest!
|
|
|
Daar zit ik dan, buiten op mijn balkon met een heerlijke temperatuur van 25 graden , 21.16 op de klok! Morgen ga ik richting Port Elisabeth om daar een huur auto voor de komende 2 weken op te halen en om de volgende dag Jelte te verwelkomen in inmiddels ‘mijn thuis basis’. Even mijn kamer ontvlucht om buiten op het bankje te zitten. Muziekje van Stef Bos erbij en terwijl ik de tekst van deze liedjes luister, hoor ik ook de oceaan, wat een heerlijk geluid. De muziek past bij de gevoelens die dit land bij me heeft los gemaakt, en niet alleen dit land ook alles wat ik heb gezien en kunnen doen het afgelopen half jaar. De mensen die ik heb ontmoet enzovoorts.
De reis waar ik begin September aan ben begonnen; 2 tassen handbagage en een grote gloednieuwe witte koffer!
Na beneden kijkend zie ik het zwembad, mooi blauw verlicht waar ik na een lange slopende dag stage, soms heerlijk even tot rust kwam. Of waar ik door vooral mijn broertje en Hille meerdere malen met kleren en al in ben gegooid ;)
En de dag van vandaag zat er dan ook ooit aan te komen, de dag dat ik mijn stageperiode heb afgesloten. Je gaat dan toch even denken wat je straks allemaal moet missen als je weer in je drukke vertrouwde leventje, moet proberen te stappen.
Genietend van een heerlijke taart, die ik bij een klein winkeltje in Port Alfred had laten maken, samen met al mijn collega’s en community leden en onder het genot van een thee of koffie, spraken we over mijn afgelopen maanden. “What did you learned Maaike?”, "Are we going to see you again?”, en nog wat van dat soort vragen.
Ik ben blij dat ik hier aan ben begonnen! Twee jaar hard werken zorgde er voor dat dit echt mijn reis zou en is geworden! Al mijn spaar en werkcentjes in een retourticket Amsterdam – Port Elisabeth, 6 maanden verblijf in een heerlijk bed and Breakfast (wat ik toch wel een beetje mijn thuis heb gemaakt). Heerlijk eten 3 x per dag op school en een stage waar ik trots op ben
Daarnaast heb ik de kans gehad om te zien hoe het land en de cultuur in elkaar steekt. Ik mocht bijvoorbeeld het eiland bezichtigen waar Nelson Mandela gevangen heeft gezeten en Kaapstad bekijken vanaf de top van de Tafelberg, leeuwtjes vast houden, een Cheeta omhelzen en van een brug 216 meter naar beneden springen. Jeetje wat een ervaringen!Wat ik heb geleerd en straks mee neem naar Nederland is niet zo één, twee, drie in woorden uit te spreken en zal ik jullie allemaal nog wel eens vertellen. Ik weet wel dat mijn blik op de wereld is verbreed en dat we best wel blij mogen zijn met de mogelijkheden die ons land ons biedt. Tsja we hebben het goed in ons mooie kleine landje en begrijp me goed, ik zou het niet willen ruilen.
Maar ik denk dat het best eens goed voor de Nederlandse bevolking zou zijn, om te kijken hoe mensen aan de andere kant van de wereld leven. Hoe het is om te leven met het kleine beetje wat mensen bezitten. Blij te mogen zijn dat er elke dag brood op tafel staat en dat er genoeg geld is om je eigen kinderen naar school te laten gaan. Jeetje nog twee weekjes en wat heb ik hier toch naar uitgekeken, weer heerlijk thuis te zijn, en te kunnen gaan en staan in je vertrouwde omgeving.
Maar jeetje ik ga dit land en alle mensen zo ontzettend missen.
Liefs Maaike
Ps. Over twee weekjes nog één verhaaltje vanuit Zuid Afrika Laatst vernieuwd: 11 Feb 2010 om 22:25 TerugCommentaren
Toevoegen commentaar |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||