• Home
• Reisverslagen
• Foto's
• Contact

Haaai everyone

Zit je lekker, drankje  erbij?, want word lang verhaal… zoooo veel te vertellen dus begin maar meteen...

De 17^e heb ik met Nene een bootcruise gemaakt door onze hometown Port Alfred. Nene is het meisje waar ik bij in het vliegtuig zat toen ik de 7^e naar Zuid Afrika vertrok. De bootcruise bleek vrij boeiend omdat het niet saai op een grote boot was maar op een leuk klein speedbootje (een Kameleon look a like) die ook nog ontzettend hard kon. Eerst zijn we door de haven gevaren en langs de eilandjes met al die fancy huizen. André (de gids) vertelde dat ze mega duur waren, een Villa met uitzicht op de Indische oceaan en uitzicht op de rivier en zelfs een garage voor de boot, zou ongeveer zo’n 1.100.000 Rand kosten. Omgerekend is dat 100.000 euro, koopje dus maar ik hield me wijselijk stil.  Daarna gingen we de andere kant van Port Alfred bekijken, en bekeken we het gedeelte waar ik nog niet eerder was geweest. Indrukwekkend hoe anders je beeld over Zuid Afrika van te voren en nu je er bent kan verschillen. Port Alfred heeft veel luxe, veel armoede (door al die townships) veel heuvels, de mooiste stranden, veel bossen, gewoon beetje van alles wat! André was vreemd en had humor waar totaal niet om te lachen valt, maar goed, het is een aardige gast en hij wou ons even laten ervaren hoe hard zijn boot kon. Nou vrij hard kan ik vertellen, verder op in de rivier mochten we zelf gaan varen.. en keihard het stuur omgooien en 8tjes maken Heel Heel Gaaf! Dus mochten ze voor de nieuwe Kameleonfilm een nieuwe hoofdrol te vergeven hebben, ik meld me aan!

Leuk detail: er zat nog een ander meisje bij ons op de boot die pakte een broodje, doet het open.. pakt cheese onion chips doet die zak open, pakt chips er uit, doet het tussen broodje en gaat het eten. Je had mijn gezicht moeten zien, maar bleek hier vrij normaal en goed te eten te zijn. Anne misschien idee voor jou?

Zondags werden we door dezelfde André(man met baardje, middelbare leeftijd, draagt rok??) weer uitgenodigd om mee te helpen met een opendag die ze hadden bij het voor de studenten bekende activity centre. Hier kun je allerlei activiteiten doen en boeken zoals skydiven, leren duiken etc. Onze taak was; ‘vermaak je zelf en doe of je blij bent’. Naja ik ben ook de moeilijkste niet dus dat doe ik dan wel! We hebben de waterfietsen geprobeerd en dan niet liggend maar serieus echt op een fiets te water. Daarna zijn we gaan kajakken en vervolgens zijn we met de rest van de toeristen mee gegaan op een voorproefje van een adrenaline cruise, stel je voor; een hele snelle speedboot, keihard varen en plots helemaal 360 graden rond, het was een beetje het achtbaan gevoel! Maar goed het koste ons niet en we hebben een heerlijke dag gehad. Ideaaal! Vervolgens zijn we uit eten gegaan in de Guido’s, een restaurant hier om de hoek. Dus het was weer een geslaagd weekend. Maandag begonnen we laat met stage, ik had eerst samen met Ellof (supervisor van mijn opleiding) en Rose (supervisor/mentor stage) een evaluatiegesprek over mijn functioneren het eerste moduul. Ik kreeg tot mijn verbazing echt hele hoge cijfers (normaal al tevreden bent met een 5,5) -> ‘Jaa we hebben je 2x een 6 gegeven 4x een 7, 3 x een 8 en 2 x een 9, Aha.. best vreemd als je hier nog maar zes weken zit, dus ben benieuwd wat er met die 9’s gaat gebeuren de eerst volgende tijd ;)

Vervolgens heeft Rose me afgezet bij de  Ikamva lesizwi combined School waar ik nog even een paar uurtjes counselling ging doen met de kinderen. Ik had een goede vertaler en zonder veel moeite vonden we alle kinderen die ik die dag nog wilde spreken (kost normaal veel tijd om al die kinderen ergens op school te vinden) Ik kan voor het eerst zeggen, dat ik erg tevreden was met mijn counselling van die dag. Normaal ben ik vrij gestrest als ik dat moet doen, omdat je nooit weet wat je aantreft, wat voor vragen je kunt stellen (ivm slecht engels van beide kanten) en wat ze me willen vertellen. Maar deze keer lukte alles!  Ik wist al mijn geleerde gesprekstechnieken toe te passen, zo was er het meisje dat niets wilde vertellen over waarom haar gedrag op school en thuis zo slecht was, en daar zat ze tijdje voor zich uit te staren. Toen dacht ik laat ik maar gewoon wat over mij zelf vertellen over hoe ik op school ben (en stiekem ook wel eens geen zin heb). En dat bleek te werken! Ze begon te praten, dat ze totaal niet hield van opruimen en dat haar moeder dat wel steeds vroeg en daarom er altijd ruzie was, en dat ze ook graag bij vrienden wilde zijn etc. Ook heb ik wat vorderingen gezien in mijn vorige sessies met een jongen. Erg slimme jongen van 18, spreekt vloeiend Engels maar zat met het probleem dat zijn cijfers, bij wiskunde vloog hij achteruit (van een 8.0 naar een 3.0) (Ik moet maar eens met zijn leraar praten! Die jongen bleek echt naar mijn geluisterd te hebben en heeft ergens op het internet opgezocht hoe hij zelf om kon gaan met zijn frustraties (Clever boy) ook heb ik hem uitgelegd dat je het ook op kunt schrijven of iemand kunt zoeken die je erg vertrouwd!

Woensdag heb ik samen met Rose en Gladys echt de vreemdste dag ooit gehad. We hebben een meisje van vier maanden uit huis geplaatst bij haar moeder van 17. Ze woonden echt in een huis dat als je het vergelijkt met alle huizen die in de Townships te vinden zijn echt het slechtste van het slechte was. We hadden van te voren niet afgesproken dat we zouden komen, dus we kwamen daar en legden uit waarom we daar kwamen. Zegt dat meisje zo oké neem mijn kind maar mee en ze pakte een tasje met kleren RAAR of RAAR? Dus mijn stagebegeleider vragen (terwijl ik kindje even vast had, wat een lieverd) wat betekend het meisje voor je. Nothing! was het enige wat ze zei... nou ik kon wel janken. Er woonden nog 7 personen in dat huis en opeens begon de grootmoeder van het kindje te schreeuwen en die wou dus niet dat het kindje naar dat andere gezin ging, omdat ze die mensen niet mocht. Toen ging alles heel snel, pakte die oma een mes ging er wat mee zwaaien.. ging bij het kindje zitten en bleef daar schreeuwen. Wij politie bellen en die heeft ons met het kindje uit huis gehaald. De oma weer schreeuwen dat ze hoopte dat het kindje straks in onze armen dood ging, beter dan dat ze naar dat gezin ging. Dus toen hebben we het kindje mee genomen naar een ander gezin die we hadden gevonden voor het kindje. Die deden het kindje meteen in bad en wij zijn naar ziekenhuis en winkel geweest om wat melk, luiers, speen en drinkbeker te halen voor het kindje. Ik moet over tien jaar nog maar eens terug om te kijken hoe het met haar gaat denk ik.

Maar toen we terug kwamen had de pleegmoeder het kindje voor het eerst in haar leven in bad gedaan, hier word ze gelukkig!  In ziekenhuis heb ik nog even op weegschaal gestaan en ben serieus gegroeid Yeaah! Dat krijg je van al dat uit eten!

Vrijdag: Bikini, luchtbed, zwembad achter in tuin, Do I have to say more?

Toen mijn Plettenbergbay weekend, ik ben samen met Marloes er een weekendje op uitgeweest. Vw golfje gehuurd (bleek niet meer op voorraad en kregen toen nieuwe Toyota Yaris mee HUPSA)

Ik heb hele weekend gereden, moest wel even wennen dat links rijden. Maar aan het eind van weekend weet je niet beter.

Zaterdag: walvissen gespot (Amazing), uit eten geweest, gewandeld met Olifanten (Amazing) en weer uit eten. Het plan was om zaterdag of zondag te gaan skydiven maar vanwege het toch wat bewolkte weer was het niet mogelijk. Vrij jammer want had er zo veel zin in.

Toen hadden we maar besloten om de zondags te gaan bungyjumpen. Lag toch op de route en dat wou ik hoe dan ook nog doen. En wat ik dan ook wel weer vind, als je gaat bungyjumpen, spring dan ook van de aller, aller, aller  hoogste bungy brug ter wereld haha(al jaloers?)! We gingen eerst even kijken (want durf normaal al niet van een duikplan af te springen) Maar zonder veel aarzelen heb ik mij maar ingeschreven met het idee van nu of nooit! Dus toen kregen we tuigje om en liepen we met nog een paar mensen via een loop brug naar het midden van de brug. Muziek keihard, voeten vast gebonden en dan word je naar de rand gesjouwd. Voeten over het randje, 5, 4, 3, 2, 1 Bungy en daar ga je… je  maakt een vrije val van 216 meter naar beneden! Toen ik helemaal beneden was, trok het elastiek me weer op hoog, toen had ik echt het gevoel dat ik vloog, zo’n apart gevoel, kan het niet zo goed omschrijven. Toen ik uiteindelijk uit gebungeld was, hang je dus onderste boven 216 meter lager dan de brug te wachten op iemand die je weer op hoog helpt. Nou zonder in al te veel in details te treden, was die minuut die ik daar op de kop gewacht heb, letterlijk en figuurlijk het engste moment in mijn leven! Ik verklaar me nog wel eens nader als ik weer terug ben in Nederland, want mijn broertje, Grada en Hille (Jelte jij ook toch?) moeten ook nog springen, anders durven ze straks niet meer haha!

Plans next week:

• Life Skills training op creche geven; de kinderen leren wat persoonlijke hygiene is, alles over gezond eten, samen spelen en Hiv en Aids.  Te beginnen met tandenpoetsen en je zelf wassen!

Kus, Maaike   Ps. Deb je hangt boven me ;) 

Laatst vernieuwd: 27 Oct 2009 om 16:43

Commentaren