Dat meisje van de aftrekcursus

Hè? Nee man. Wacht. Zou dat? Ietwat verbaasd keek ik naar vriend S, die me net had gevraagd of ik niet bang was dat ik nu ‘dat meisje van de aftrekcursus’ zou worden. Daar had ik nog geen moment over nagedacht.

Met Grensstreken, een serie van Dagblad van het Noorden, doen we geregeld wilde dingen. Ons laten bespuiten met pepperspray, bijvoorbeeld. Of in de Noordzee springen terwijl het water slechts zes graden is en we er zonder hulp van de KNRM nooit meer levend uitkomen.

Die avonturen leveren veel reacties op, maar ze zijn zelden negatief. Zelfs nadat we dronken in een gammel rood autootje over een autokerkhof in Hoogkerk scheurden – een van de leukste én onverstandigste afleveringen tot nu toe – heb ik nauwelijks een klacht gehoord.

Dit keer was het anders. Heel anders. Ons plan om een workshop aftrekken te volgen, maakte nogal wat los. Flauwe grappen, bijvoorbeeld. Heel veel flauwe grappen. Vrijwel allemaal dezelfde, dat ook nog. (Ja, tuurlijk joh, ik ga op jullie allemaal nog eens oefenen. Ga anders vast in een rij staan. Prutsers.)

Masterbation Masterclass bij Christine le Duc

De Masterbation Masterclass bij Christine le Duc. Foto: Annet Eveleens

Ons bezoek aan de workshop van Christine le Duc – die de cursus om een ondoorgrondelijke reden Masturbation Masterclass heeft gedoopt – liet zien dat het vooral journalisten zijn die dat soort grappen ook daadwerkelijk durven te maken. Hoewel, een niet nader te noemen wethouder had er ook geen moeite mee.

Meerdere collega’s vroegen zich bezorgd af waar we in godesnaam mee bezig waren. “Maaike”, waarschuwde een oudere collega mij. “Wat eenmaal op internet staat, kan er nóóit meer af!” Op de krant leidde Grensstreken dit keer zelfs tot ruzie. Met de hoofdredacteur nog wel.

Met verbazing zag ik het aan. Waarom is seks zo’n taboe? Wat hebben we nu helemaal gedaan? We kregen praktische tips (doe niets maar dan ook werkelijk niets zonder glijmiddel) en we leerden aftrektechnieken met tot de verbeelding sprekende namen (Het Melkmeisje, Oh Dennenboom en De Citruspers).

Bovendien ontstond er tijdens de avond als vanzelf een open gesprek. We praatten over zelfvertrouwen, over onzekerheid, over wat we wel en niet graag doen, over waarom iets soms tegenvalt en over hoe fijn seks is als alles wel goed loopt. Het was informatief, grappig en leuk.

Dit alles had ik dolgraag willen leren toen ik een jaar of vijftien was. Het enige dat ik toen tot vervelends toe van alle kanten te horen kreeg, was dat ik de pil moest slikken en bovendien altijd condooms bij me moest hebben. Niks over hoe ik van mijn verlegenheid af kon komen, niks over dat het heel normaal is dat je niet altijd snel klaarkomt, en niks over hoe je er voor kunt zorgen dat je echt van seks geniet.

Zonde.

Het kwam heus wel goed. In de jaren erna heb ik van alles geleerd. Met experimenteren en praten met vriendinnen kwam ik ook een eind. Maar toch, dit had beter gekund. Dit kán beter. Voor de vijftienjarigen van nu.

Misschien heeft hij gelijk, die vriend S. Misschien zien sommigen mij nu als dat meisje van de aftrekcursus. Maar ach. Nou en. Ik heb wel betere dingen om me druk over te maken. Of ik nog wel voldoende glijmiddel in huis heb, bijvoorbeeld.

By | 2017-05-26T23:25:42+00:00 July 31st, 2015|Categories: Journalistiek|Tags: |3 Comments

3 Comments

  1. Reddamsel October 6, 2015 at 12:49 - Reply

    Zelf heb ik ook zo’n workshop gedaan, maar dan bij mij thuis via http://goo.gl/EZW3XQ Was echt super leuk, ze leerde zelfs hoe je kon aftrekken zonder een lamme arm te krijgen :D

  2. Kitty Kilian May 5, 2016 at 09:18 - Reply

    Haha! Goed blog. Ja, op je vijftiende. Dan moeten ze je dat leren. Maar wie moet dat ook weer doen?

    • Maaike Wind May 5, 2016 at 20:19 - Reply

      Dank! En ja, goede vraag. Als ik nu zelf vijftien was, had ik graag een of andere toffe YouTuber die hier zinnige dingen over vertelde, gok ik.

Leave A Comment